For Your Eyes Only
TOP 2025

Beste lezer,

Dit is 2025, waarin niet meer onder ons:

Ω  Gerard Soeteman	[Sc]   Max Havelaar | Soldaat van Oranje | Spetters | De Vierde Man | Flesh & Blood | De Aanslag | Zwartboek | Benedetta
Ω  Robert Benton	[Sc, R]   Bonnie and Clyde | Bad Company | Superman | Kramer vs. Kramer | Places in the Heart
Ω  Tom Stoppard	[Sc]    Brazil | Empire of the Sun | Rosencrantz & Guildenstern are Dead | Shakespeare in Love
Ω  Rob Houwer	[P]   Mord und Totschlag | Wat zien ik | Turks Fruit | Keetje Tippel | Soldaat van Oranje | Grijpstra en De Gier | Als je begrijpt wat ik bedoel | De Vierde Man | De Kleine Blonde Dood
Ω  Leslie Dilley	[D]   The Devils | Sitting Target | The Three Musketeers | Superman | Alien | Star Wars V | Raiders of the Lost Ark | An American Werewolf in London
Ω  Renato Casaro	[Aw]   The Ipcress File | A Fistful of Dollars | Solaris | Blowout | Conan the Barbarian | Tenebrae | Octopussy | Once upon a Time in America | Amadeus | Opera | Total Recall | Misery
Ω  Drew Struzan	[Aw]   Star Wars | Indiana Jones and the Last Crusade | Back to the Future | The Thing | E.T. | Bade Runner | Big Trouble in Little China
Ω  Joe Caroff	[Aw]   West Side Story | Dr. No | A Hard Day’s Night | Cabaret | The Last Temptation of Christ
Ω  Lalo Schifrin	[M]   “Mission: Impossible” | Cool Hand Luke | Coogan’s Bluff | Bullitt | Dirty Harry | Prime Cut | Enter the Dragon | Charley Varrick | The Amityville Horror
Ω  Billy Williams	[C]   Billion Dollar Brain | Women in Love | The Wind and the Lion | Going in Style | On Golden Pond | Gandhi
Ω  David Lynch	[R, Sc, A]   Eraserhead | The Elephant Man | Blue Velvet | “Twin Peaks” | Wild at Heart | Lost Highway | Mulholland Drive
Ω  Ted Kotcheff	[R]   Wake in Fright | Fun with Dick and Jane | First Blood
Ω  James Foley	[R]   At Close Range | Glengarry Glen Ross
Ω  Lee Tamahori	[R]   Once were Warriors | Mulholland Falls | Die Another Day
Ω  Souleymane Cissé	[R]   Baara (Work) | Finyé (Wind) | Yeelen (Light)
Ω  Frans Weisz	[R]   Het Gangstermeisje | De Inbreker | Naakt over de Schutting | Rooie Sien | Leedvermaak | "Bij nader Inzien" | Hoogste Tijd | Het Leven is Vurrukkulluk
Ω  Rob Reiner	[R, A]   “All-in the Family” | This is Spinal Tap | The Sure Thing | Stand by Me | The Princess Bride | When Harry met Sally | Misery | A Few Good Men | The Wolf of Wall Street
Ω  Robert Redford	[R, A]   Butch Cassidy and the Sundance Kid | The Hot Rock | The Candidate | The Sting | Three Days of the Condor | All the President’s Men | Ordinary People | Out of Africa | The Milagro Bean Field War | Legal Eagles | Indecent Proposal | All is Lost
Ω  Gene Hackman	[A]   Bonnie and Clyde | The French Connection | Prime Cut | Scarecrow | The Conversation | Superman | Reds | Now Way Out | Mississippi Burning | Unforgiven | The Firm | The Quick and the Dead | Get Shorty | Absolute Power | The Royal Tenenbaums
Ω  Émilie Dequenne	[A]   Rosetta | Le Pacte des Loups | Close
Ω  Val Kilmer	[A]   Top Secret! | Top Gun | The Doors | True Romance | Kiss Kiss Bang Bang | Bad Lieutenant
Ω  Joe Don Baker	[A]   Cool Hand Luke | Walking Tall | Charley Varrick | The Outfit | The Natural | Fletch | The Living Daylights | Cape Fear | Reality Bites | Golden Eye | Mars Attacks | Mud
Ω  Lea Massari	[A]   L’Avventura | Una Vita Difficile | Le Soldatesse | Le Souffle au Coeur | La Prima Notte di Quiete
Ω  Michael Madsen	[A]   War Games | Thelma and Louise | Reservoir Dogs | Donnie Brasco | Die Another Day | Kill Bill | Sin City
Ω  Adriana Asti	[A]   Rocco e i suoi Fratelli | Accatone | Le Fantôme de la Liberté | La Faille | La Meglio Gioventù
Ω  Terence Stamp	[A]   Billy Budd | The Collector | Far from the Madding Crowd | Poor Cow | Teorema | Superman | The Hit | Wall Street | Young Guns | .. Priscilla, Queen of the Dessert | The Limey | Valkyrie
Ω  Graham Greene	[A]   Dances with Wolves | Thunderheart | The Green Mile | Wind River
Ω  Claudia Cardinale	[A]   I Soliti Ignoti | Rocco e i suoi Fratelli | La Ragazza con la Valigia | Il Gattopardo | 8 ½ | The Pink Panther | C'era una Volta il West | The Red Tent | Fitzcarraldo
Ω  Diane Keaton	[A]   The Godfather | Play it again, Sam | Sleeper | Annie Hall | Looking for Mr. Goodbar | Manhattan | Reds | Father of the Bride | The First Wives Club
Ω  Samantha Eggar	[A]   The Collector | The Brood
Ω  Diane Ladd	[A]   The Rebel Rousers | Chinatown | Alice Doesn't Live Here Anymore | Wild at Heart | Inland Empire | Joy
Ω  Udo Kier	[A]   Flesh for Frankenstein | Suspiria | Lola | Europa | My Own Private Idaho | Blade | Shadow of the Vampire | Brawl in Cell Block 99
Ω  Brigitte Bardot	[A]   Et Dieu... créa la Femme | La Vérité | Le Mépris | Viva Maria!

Waarin JB in een verlaten kantoorpand in Den Haag een filmtheater ontdekt en met weemoed terugdenkt aan de alternatieve filmhuizen uit zijn studententijd.

Waarin VW een zekere leeftijd bereikt, dat viert in zijn nieuwe stek, door die toestanden minder films ziet dan we gewend zijn en de gedroomde thuisbios niet af krijgt.

Waarin LePaulski weer cinemakriebels voelt en zowel op IFFR als op TIFF wordt gespot! Onder hoge druk perst hij er na zes jaar weer een lijstje uit.


VW

De Beste 10 films van 2025 volgens JB

Die fantastisch geschoten autoachtervolging deed het hem uiteindelijk voor mij. Daarbovenop het slimme script en het knap voorspelde (want 2 jaar geleden opgenomen) fascistische Amerika onder Trump met de ICE klopjacht op migranten.

Ik was niet heel erg onder de indruk van The Worst Person in the World, wat meer een oefening lijkt te zijn geweest voor dit meesterwerkje over hoe trauma van generatie op generatie wordt doorgegeven. Alleen kunst kan u redden.

Zo boordevol betekenis zit elke scene dat het je begint te duizelen. Ook prachtig geschoten en vormgegeven, alleen werkte de ietwat abrupte toonwisseling naar horror voor mij niet helemaal.

Het bekende thema van Sorrentino (La Grande Bellezza, Youth) over de betekenis en het onvermijdelijke verlies van schoonheid wordt hier gekoppeld aan de Griekse mythologie over het ontstaan van de stad Napels. Prachtig uitgewerkt maar minder toegankelijk dan zijn eerdere werk en een half uur te lang.

Door de ogen van verpleegkundige Floria worden we geconfronteerd met haar onmogelijke taak door een overbelast zorgsysteem. Ik zou het nog geen dag volhouden.

Een perfect gecaste Kieran Culkin haalt je op een meesterlijke manier het bloed onder de nagels vandaan. Aan het eind van de film wil je hem vooral een dikke knuffel geven.

Het klinkt allemaal zo redelijk en onschuldig van die NSB’ers die hun steentje bijdroegen aan Hitlers propagandamachine. IJdelheid is met recht de ergste van de hoofdzondes. Misschien nog wel schokkender: de schijnbaar complete afwezigheid van schuldbewustzijn en eerlijke zelfreflectie tientallen jaren later. De parallellen met de huidige tijd zijn onontkoombaar.

Stof tot nadenken over de persoonlijke keuzes van oorlogsfotograaf Lynsey Addario. De strijd wordt op twee fronten gestreden voor een hoger doel.

Deze eerste kennismaking met de klei-animatie van Adam Elliot was een hele aangename: van begin tot eind prachtig, ontroerend en boordevol melancholie.

Heel erg knap hoe Linklater de sfeer en het vernieuwende van A Bout de Souffle weet over te brengen. Je vergeet als kijker steeds dat je naar een film uit 2025 zit te kijken.

Afgezien van het aangrijpende verhaal uit 1972 over de bloedige aanslag op het Israëlische Olympische team, raakte ik vooral gefascineerd door het inkijkje in de techniek van het maken van televisie in die tijd.

De flops van 2025 volgens JB

Noem me overgevoelig, maar leuk doen met stervende kinderen op de achtergrond ging er bij mij maar slecht in. Desalniettemin overladen met goud kalveren en jubelende kritieken.

De laatste (yeah right..) Mission Impossible wilde iets te graag de meest legendarische zijn en de afsluiter waar alles bij elkaar komt. Daardoor vergaten ze een goede film te maken. Dead Reckoning blijft mijn favoriet.

Nederhorror meets torture porn. Het ziet er op zich allemaal kundig uit maar welke middelbare scholier heeft die dialogen geschreven..?

Waarschijnlijke andere flops: The Old Guard 2 en Highest to Lowest, maar die heb ik allebei uit pure ergernis halverwege afgezet.

Van de ene verbazing in de andere. Onmogelijk om na te vertellen.

Pure nostalgie met de guys op de beamer bij Guus.

Urgent en poëtisch. Hulde voor het script!

Een heerlijk bombastische excuusbrief in filmvorm waarbij Robert (sic) Williams zichzelf letterlijk voor aap zet. For the record, ik ben absoluut geen Take That fan.

Fysiek onpasselijk bij meerdere scenes. Kijken op eigen risico.

The Wire blijft de beste serie aller tijden, maar Andor komt zowaar in de buurt. Het heeft (gelukkig) weinig met Star Wars te maken maar alles met de rebellie tegen een (of onze toekomstige..?) fascistisch-kapitalistische samenleving.

Mooie metafoor voor een wereld met AI. Met de fantastische Rhea Seehorn (Better Call Saul).

Bedenker, schrijver en hoofdrolspeler Kat Sadler wordt met haar eerste serie terecht vergeleken met Fleabag's Phoebe Waller-Bridge, maar persifleert haar leven op een nog pijnlijkere en komischere wijze. Perfect geacteerd door beide zussen, die dat ook in het echte leven zijn.

Het tweede seizoen is nog steeds van hoge kwaliteit en lost veel van het mysterie op. Mr Milchick (Tramell Tillman) steelt de show dit seizoen.

Over het ontstaan van de SAS als wanhoop-zet van het Britse leger. Spannend, intrigerend en meeslepend, met een ontketende Jack O'Connell (ook te zien in Sinners) als representant van de absolute waanzin.

De Beste films van 2025 volgens LePaulski

Welke regisseur kan dit filmen zonder beelden van de gevangenschap van de hoofdrolspelers te tonen? Die laatste scene is grootse cinema.

Uitermate geslaagde dramatisering van een periode in Vivaldi's leven (waarover weinig bekend is) waarin hij leiding gaf aan een meisjeskoor in een Venetiaans weeshuis.

Een van de hoogtepunten van TIFF 2025. In aanwezigheid van Baz Luhrmann. Bestaande uit nooit of zelden gezien beeld- en geluidsmateriaal, perfect bewerkt en gemonteerd tot een hallucinant geheel.

Net als EPiC heeft Merckx iets te zeggen over legendevorming. Ook hier: fantastisch archiefmateriaal.

Veel hype. Deels terecht, maar helaas niet helemaal geslaagd.

Mooie rol van Colin Farrell over een gokverslaafde aan de rol in oogverblindend Macau.

De verfilming van de gijzeling van Israëlische sporters tijdens de olympische spelen van 1972 bezien door amerikaanse tv-journalisten. Gevoelig onderwerp. Knap gedaan.

Dit lijkt me het juiste moment om de aandacht te vestigen op de doomsday clock, die elk jaar eind januari verzet wordt en thans staat op 1 minuut en 29 seconden voor 12.

Het bekijken van de nieuwste Cronenberg is als het bezoek van een jeugdvriend, waarin diens gebreken en eigenaardigheden met mildheid en liefde worden begroet.

Een ander TIFF hoogtepunt. Laten we niet vergeten dat film uit kermisvermaak is ontsprongen. Deze onsmakelijke comicverfilming is grensoverschrijdend ziek, maar desalniettemin verlaat je de bioskoop in opperbeste stemming.

De Beste 10 films van 2025 volgens VW

In deze Chinese western zwijgt outsider Eddie Peng bij de confrontatie met zijn stervende geboortestadje. Een wonderlijk sprookje in overdonderende beelden over de verwaarlozing van het individu ten faveure van het collectief. Onvergetelijk film inclusief ontroerende, zwarte hond.

Na een half uur met een bruisend warm familieportret -swingende Braziliaanse seventies muziek- kleurt het zwart. De militaire ditadura –met dank aan de VS- zet alles op zijn kop. De emotionele reis van Fernanda Torres blijft voelbaar, ook in het taaiere, procedurele deel.

Volgens Mangold is de man ingetuned op twee stations: de normale wereld en pure inspiratie. Mooie scène wanneer half NYC op de vlucht slaat -vanwege de Cuba-crisis- en Bob Dylan (Timothée Chalamet) in een kelder onverstoorbaar Masters of War zingt. Bob's gonna be Bob.

Kani Kusruti, een plichtsgetrouwe verpleegster in Mumbai, lijdt onder de afwezigheid van haar man. Wanneer twee impulsievere vrouwen uit haar omgeving hun problemen instinctiever te lijf gaan, leert ze sturen op gevoel. De warme en beeldende film met jazzy pianomuziek verlicht deze emancipatie.

Verhalen verbeelden onze problemen en hoe we daarmee omgaan. Taalhoogleraar Ekin Koç heeft er genoeg, tot een levensgrote twist halverwege. Daar moet je als kijker even doorheen, maar het levert een fascinerende film op.

Een must see voor claymation liefhebbers én Mary and Max fans, al is deze iets minder subtiel. Vol details en maffe, zwarte grappen over een buitenbeetje dat zich staande houdt wanneer heel het leven tegen zit.

Een dolle hiphop bio met bakken charme. Niet ten laatste dankzij de crew die onbevangen zichzelf speelt. Lekkere beats en onstuimige raps in eigen taal, op de bres voor drugsgebruik en de vrijheidsstrijd van Noord-Ierland.

Hier wil ik meer van houden. Josh Brolin vormt een mooi team met een geweldige Julia Garner. Maar nieuwe karakters verschijnen telkens ten koste van de spanning. Het wordt pas echt een gemiste kans wanneer het mysterie al snel wordt losgelaten voor de komische noot.

Tom Cruise probeert A.I. The Entity te vernietigen door er 30 megaton aan expositie op te droppen. Dat blijkt onvoldoende. Gelukkig redden een spectaculaire duikboot- en een vliegscène de meubelen.

Deze vermakelijke film-over-film laat zien hoe eenvoudig het maken ervan kan zijn. Zeker wanneer een bruisende energie ontstaat rond een club ambitieuze en eigenzinnige liefhebbers.

De flops van 2025 volgens VW

Beetje zielloze en zinloze remake. Elk personage is zo over-the-top dat het bijna satire is, ware het niet zo vreselijk traag. Het vertellen van het dunne verhaal zonder een personage van vlees en bloed is killing.

Mèh, net als Inherent Vice een losse Pynchon-bewerking. Ook nu een collage van sfeer, set pieces en clichématige, stoner comedy. Dit is Coen-terrein, dat PTA niet beheerst. En DiCaprio is geen Bridges. Grootste probleem: de politieke polarisatie is oppervlakkig gepersifleerd en daarmee vrijwel tandeloos.

Als dit de kersttip van mijn krant is, hoe slecht was de rest?! Deze glazuurbrekende romcom heeft de gootste moeite om grappen te wringen uit de net-echtscheiding van Alicia Silverstone en haar Mr. Right. De irritantste Harry Potterfan aller tijden helpt niet mee. Zet Paddington nog maar een keer op.

Op de lange golf van Nicolas Cage's tweede of derde cultcarrière slaat deze thriller een prima 70s-retroregister aan. De geslaagde delen maken samen een onvoldoende pakkend geheel op basis van een weinig verrassend plot. Wel verrassend: een VW op de aftiteling!

Zotte horror in een vlotte Gen Z film, met licht satirisch commentaar op de huidige cultuuroorlog. Gedraaid op liefde voor de jaren tachtig, toen kleine budgetten om ambachtelijke effecten vroegen. Blijkbaar zijn goedkoop ogende CGI-effecten toch niet te vermijden.

☆.)   Un Chien Andalou   (1929, Luis Buñuel)   [internet]

Een vrouw vindt op straat een hand en stopt het in een kek doosje, is dat film? Jazeker, volgens deze twee (Buñuel en Dali) surrealisten. Het zwijgend vlaggenschip van de stroming oogt even vitaal als de droommysteries van David Lynch.

Een Franse western in de sneeuw. Met moord, brand, steenslingers, volksdansen, zwarte magie, smachtende blikken en duivelse personages. Gevangen met subtiel zwierende camera en alle Dutch angles die je kan bedenken.

Frivool en grappig. In het Wenen van 1900 zijn de vrouwen speelbal van de in het rond slapende heren. Gelukkig worden zij gespeeld door geweldige en mooie actrices als Simone Signoret, Simone Simon, Danielle Darrieux, Odette Joyeux en Isa Miranda. Heerlijke acteurs ook, als het zelfvoldane patriarchaat.

Een brok schiet je in de keel wanneer pensionado Umberto met (cinema's meest aandoenlijke) hondje Flike op zoek moet naar een laatste restje geld. Over waardigheid maar vooral over contact in het na-oorlogs, failliete Rome.

De jonge Paulette verliest beide ouders aan overvliegende Messerschmitts. Bij het boerengezin Dollé pakt ze vervolgens iedereen in (mij incluis). Het opzetten van een dierenbegraafplaats maakt haar traumaverwerking even melodramatisch als ontroerend. Een radicale en oergrappige film.

Deze film is ingewikkeld. Ondanks de continue intellectuele dialoog is het makkelijk kijken naar de beeldschone Emmanuelle Riva in deze oogstrelende film. Alleen kan ik kan me maar niet inleven met haar zelfmedelijden. Een vrouw die 14 jaar na dato haar man bedriegt en nog treurt om de dood van haar Nazivriendje aan het einde van de oorlog.

De formidabele Richard Attenborough en magnetische Pier Angeli buigen niet onder de mannen die blind orders volgen. Doeltreffend drama over marcherende massa's. Actueel door afnemende betekenis van solidariteit én achterhaald door het achterhoedegevecht van vakbonden in onze flexeconomie.

Stijlvol klein misdaaddrama waarin de krachtige Stanley Baker zijn leven binnen en buiten de bajes moet managen om een buit veilig te stellen. Er zwemmen altijd grotere haaien rond. Cipier Patrick Magee en onbetrouwbare partner Sam Wanamaker weten eveneens raad met dit kundige script.

Brave burgerman Jean Desailly wordt in deze whodunnit (van Simenon) langzaam bij de strot gegrepen. De twijfel aan zijn veilige leventje start wanneer een jonge, promiscue vrouw in zijn huis wordt gewurgd. De top-acteurs houden je in deze verfijnde slow burner volledig bij de les.

Wanneer de mooie, rolstoelende Susan Strasberg de villa van haar overleden vader aandoet, gaan er direct wat gaslight-alarmbellen af. Deze mooi geschoten film heeft daarna nog een paar fijne schokken in petto, uitgeserveerd door een mooie cast met Christopher Lee.

De winnaar van Gouden Palm 1961, un portrait d'un petit amour désespéré. Is de zwerver met geheugenverlies de lang verloren liefde van caféhoudster Alida Valli? Het antwoord is minder belangrijk dan de emoties die het oproept.

Geen 6-7 maar cinq-sept! Wat een heerlijke middag in Parijs met Corinne Marchand dwalend door haar glazen stolp van schoonheid en luxe. Zal het haar lukken om die donkere zonnebril af te zetten? Dank Varda, voor deze frisse vorm, kleine portretjes en open blik.

Aan de vooravond van de swinging sixties hebben de bleue Harry Cobett en de charmante Diane Cilento een onweerstaanbaar onschuldige chemie in dit lief, fijnzinnig coming-of-late toneelstuk.

De worsteling van bruidspaar Hywel Bennett en Haley Mills is tijdloos en licht. Een working class drama met snedige teksten en charme in overvloed. De soepele regie, frisse fotografie (Harry Waxman) en fijne acteurs laten de tijd vliegen. Kudos voor John Mills en Marjorie Rhodes als ontroerende ouders.

Het is onmogelijk niet vrolijk te worden van Koning Lowie's apendans, Baloe's bare necessities en Kolonel Hathi's mars-exercities. Het sublieme samenspel van muziek, timing, tekst, humor, zang en animatie maken het onweerstaanbaar.

Lyrische musical die als een zomerbries door een pastelkleurige Franse provincie blaast. De frivole nonsens rond de dromerige Catherine Deneuve en haar (film- én echte) zus Francoise Dorleac, wordt ruimschoots goedgemaakt door jazzy ballades op Franse leest van Michel Legrand.

De zeer aimabele Burt Lancaster besluit een zwemtocht te maken langs al zijn rijke buren. De zonnige dag wordt stilaan donkerder wanneer steeds meer narcistische trekjes van deze problematische man doorbreken. De film legt weinig uit, maar toont des te meer.

Wie Terence Stamp hier bezig ziet als verleidelijke Messias met zijn bad boy looks en staalblauwe ogen snapt wel dat hij een van de It-boys van de swinging sixties was. Recht voor z'n raap Pasolini, die een rijke, ingedutte bourgeois familie wakker kust om haar ware aard te vinden.

Twijfelgevalletje met een onevenwichtige finale. Effectieve en sfeervolle thriller uit de tijd dat de 'slasher' nog uitgevonden moest worden. Susan George en Honor Blackman zetten twee sterke vrouwen neer, in strijd met een paar sullige mansplainers en één brute maniak.

Een gelaarsde psychopaat heeft het gemunt op de blinde Mia Farrow en haar familie. Farrow is fantastisch in deze brute en soms wat grove thriller op het Engelse platteland.

John Travolta leeft van toewijding en bewondering op de dansvloer. Zijn uittredende broer toont dat je ook kan breken met verwachtingen. De spanningsboog verslapt soms, maar daar krijg je die iconische moves op de lichtvloer voor terug. Plus een verrassend moderne en donkere boodschap over consent.

De film maakt geen harde keus tussen thriller en spookhuisfilm, en is daardoor niet zo eng als zijn reputatie. Maar met de ruige kwetsbaarheid van George C. Scott kan je niet missen. Hij wringt voldoende thrills uit beide genres.

Wanneer Isabelle Adjani haar schuldgevoel voor haar afnemende verlangen naar haar gezin en daaropvolgende ontrouw niet meer de baas kan, verliest ze haar of connectie (faith) met zichzelf en de ander. Zonder vaste grond daalt ze af in de angst van godverlaten gekte. Dankzij de hysterie, terafobie, mysterie, esoterie, blasfemie, duplicatie en de patriarchie een onvergetelijke trip.

- "Me, I want what's coming to me..."
--- "Oh, well what's coming to you?"
- "The world, chico, and everything in it."

Laten we eerlijk zijn, eén blik van Leslie Nielsen is grappiger dan het hele Liam Neeson-vehikel opgeteld. En dan zijn er nog de vele klassieke lines en side gags, de sympathieke support cast, gedegen filmvakwerk en Priscilla!

Een perfect, warm en quotable script van Nora Ephron en Rob Reiner, zonder glossy nonsens. Tegen de tijd dat Sinatra It had to be You zingt, zijn Meg 'you're-a-human-affront-to-women' Ryan en Billy 'the-sex-part-always-gets-in-the-way' Crystal ook American standards geworden.

Kort na Lynch's dood was dit onze terugkijkfilm. Een donker afscheid van de geniale tv-serie waar Sheryl Lee / Laura Palmer (eindelijk) recht wordt gedaan. Onomwonden wordt de gapende wond van kindermisbruik getoond.

Ondanks de strakke broekjes en stijf gestreken hemden van de poëtisch gekadreerde kadetten der Franse Legionairs in Djibouti weet de overgave aan autoritaire structuren hun chaotische binnenwereld niet te temmen.

Verfijnde en grappige jeugdboekverfilming waarin Shia LaBeouf jeugddetentie krijgt in een woestijnkamp. Hij neemt het op tegen de leiding Jon Voigt en Sigourney Weaver. Een modern sprookje dat een groter verhaal durft te vertellen en veel thema's raakt.

Edgar Wright en Simon Pegg trekken alles uit de kast om elk mogelijke grap op het zombiegenre los te laten. Een hoogtepuntje is het bargevecht met Queen's Dont stop me now en zombies als concertpubliek.

Ook plaats voor een moderne klassieker. Seidi Haarla en Yura Borisov moeten het met elkaar rooien op een treintrip naar Moermansk. Het is als een oude Italiaanse film, Antonioni meets Risi ofzo. De film legt niets uit maar laat alles zien. Eenvoudig meesterlijk.

Ceylan's fotografie van het alledaagse is adembenemend mooi. Dat is nodig wanneer we drie uur lang afdalen langs de dubbelhartigheid van de gedesillusioneerde leraar Deniz Celiloglu en in een breekbare spiegel kijken.