For Your Eyes Only LEZERS TOP 2018

Beste filmliefhebber,

Jullie oordeel is geveld.

Dit jaar haalde een inzender een film van zijn lijst vanwege 'fascisme'. Een woord dat de laatste jaren steeds vaker spontaan bij me opkomt. Bijvoorbeeld wanneer ik hoor over de zelf verheerlijkende pers-, academie- en justitiebestrijders, die zich tegenwoordig overal ter wereld democratisch laten verkiezen. Mannen als Poetin, Erdogan, al-Assad, Teodoro Obiang, Trump, Kim Jong Un, bin Salman, Maduro, Min Aung Hlaing, Mugabe, Orban, Modi en Duterte kloppen zichzelf en elkaar graag op borst en schouder als hoeder van Het Volk. Fascisme? - Hard core geïnstitutionaliseerde maffia. Om niet te spreken van Nederlandse parlementariërs die met glimmende oogjes van bewondering naar dit soort figuren opkijken. Het is een succesvol associatieclubje dat de tijdsgeest stevig bij de pussy lijkt te hebben. Deze verleiders koppelen handig eenduidige veroorzakers, buiten zichzelf en hun kiespotentieel, aan wilde en boude proefballonnetjes van schijnoplossingen. In tijden van crisis is dit altijd een effectieve strategie voor applaus geweest. Door de eeuwen heen heeft de mens vrijwel altijd het gevoel zich op een crisiskantelpunt van de geschiedenis te bevinden, waardoor de populisten terug zijn van nooit weggeweest.

Het einde der tijden, de dag des oordeels of een invasie uit de ruimte zijn hiervoor inmiddels overbodig geworden dankzij een imposant rijtje kantelpunten zoals de ontdekkingsreizen ehh het kolonialisme, het Plakkaat van Verlatinghe, de industriële revolutie, de culturele revolutie, het fin de siècle gevoel, de grote oorlog, de oliecrisis, de Cubacrisis, Live Aid, de bankencrisis, de eurocrisis, de vluchtelingencrisis, de Brexit, #metoo, de digitale revolutie en niet te vergeten de klimaatcrisis. Voortdurend lijkt het leven, zoals we het kennen, op zijn laatste benen te lopen. Een mens wordt daar niet revolutionair maar zeer reactionair van. Niet zo verwonderlijk dat we naar eerder genoemde mannen van stavast kijken om deze crises-crisis het hoofd te bieden.

Valt er wat te leren van films? Ze lijken de tijdsgeest meestal aardig te reflecteren, zeker achteraf. Zelfs (westerse) publieksfilms kunnen, onbedoeld of niet, bol staan van politieke betekenis. Zo wordt in de jaren 50 de koude oorlog met nucleaire dreiging een belangrijke onderstroom in films als The Invasion of the Body Snatchers, Godzilla en Them!. In de jaren 60 maakt de tegencultuur zich los van oude normen en waarden met Bonnie and Clyde, Midnight Cowboy en Easy Rider. En na het mislukte avontuur in Vietnam en Watergate, slaat dat in de jaren 70 door in wantrouwen tegen de staat. Publieksfilms zijn zelden zo duister of cynisch als in die periode; All The Presidents Men, The Conversation, M*A*S*H, Taxi Driver en Network. Dit roept weer een tegenreactie op met reactionaire vigilante films als Dirty Harry en Death Wish. Ook dit sentiment slaat weer door in de jaren 80 van Reagan, Rambo, Rocky, Top Gun en om de verkeerde redenen Wall Street en Scarface. En in de jaren 90… ehhh, Titanic en Wayne's World? - Dat zoeken we nog een keertje uit.
In het tijdperk sinds Bush's War on Terrorism worden films grimmiger, vastberaden en realistisch. De opkomst van het martelpornohorrorgenre buiten de beschouwing latend zien we dit ook terug in oorlogsfilms. Jarhead (2005), In the Valley of Elah (2007), The Hurt Locker (2008), The Messenger (2009), Zero Dark Thrirty (2012), Lone Survivor (2013) en American Sniper (2014) handelen voornamelijk over de stress van de laarzen op de grond. Terwijl de meer donkere kanten van oliebelangen, politiek, corruptie, spionage en wapenhandel minder aan bod komen of liever in andere oorlogen of locaties worden gesitueerd; Syriana (2005), Lord of War (2005), Charlie Wilson's War (2007), Argo (2012) en de serie Homeland (2011).

Nu het tijdperk van Trump's War on The Lying News Media is aangebroken, lijkt het chagrijn van links tot rechts tot kookpunt gestegen. Wie je ook spreekt, het politieke bestel is stuk. Het onderbuikgevoel overheerst dat onze vrijheid om met anderen geen rekening te houden, heroverd moet worden. Het overlapt, waarschijnlijk niet toevallig, met de dominantie van de kaskrakende superhelden in de bioscopen van de afgelopen jaren. Aangewakkerd door Bryan Singer's X-Men (2000) en Sam Raimi's Spider-Man (2002) is Marvel Studios - door Disney in 2009 opgeslokt voor vier miljard dollar- onstopbaar geworden.
De films volg ik sporadisch omdat de verhaalstructuren van deze eindeloos lange films vaak redelijk slaapverwekkend zijn. Maar op zoek naar de tijdgeest in de hedendaagse film, stuitte ik hierover op een interessant artikel in The Guardian. Dat beargumenteert dat het juist de villains zijn die progressieve doelen nastreven en in actie komen tegen onrecht.

De superhelden in hun comic book oervorm zijn buitenbeentjes hunkerend naar erkenning en vechtend tegen onderdrukking van de zwakkeren. Zo veel jaar later zijn de superheldenfilms zo opgezwollen dat er nauwelijks ruimte is voor normale mensen met hun problemen. In deze context kunnen we ook Frank Miller noemen. De striptekenaar van Batman: The Dark Knight Returns, Sin City en 300 oefent in de jaren 90 grote invloed uit op het genre met zijn donkere toon en spectaculaire Noir-stijl. Zijn verhalen en uitlatingen hebben daarbij een onmiskenbare toon van ultraconservatieve politiek, misogynie en xenofobie. Deze 'donkere' Batman is zeker doorgesijpeld naar de Batmanfilms van Christopher Nolan, die weer invloed uitoefenen op latere superheldenfilms waarin goed en kwaad nog altijd zeer zwart/wit is. Al willen de makers graag doen geloven dat elke held worstelt met onderhuidse strubbelingen. Het trots gekoesterde 'internal conflict', buiten de superheldenwereld behorend tot standaarduitrusting van een filmpersonage.

Zoals het Guardian artikel beschrijft, zijn de superhelden inmiddels verworden tot de reactionaire eigenrechters die de status quo, hun miljarden dollars en hun wapen producerende corporaties (Tony Stark/Iron Man) proberen te beschermen. De bad guys (Bane, Vulture, Catwoman, Hela, Killmonger, Thanos) komen juist steeds vaker (op hun manier) op voor de onderdrukten en tegen onrecht. Ze zijn in de films bijna sympathieker dan de superhelden. De meest cynische held van allemaal is wellicht Bruce Wayne/Batman, die zijn miljoenen gebruikt om ongezien schurken te bestrijden. Maar hij heeft weinig oog voor het feit dat deze schurken zijn ontstaan dankzij een klassenmaatschappij dat door zijn eigen elite van rijke industriëlen in stand wordt gehouden. Bruce Wayne zou veel effectiever zijn wanneer hij zijn geld zou steken in een gemeenschapsschool voor de minder bedeelden dan in zijn privéoorlog.

De aalgladde, self-made, filantropische vigilantes in spandex lijken meer en meer een weerspiegeling van de 1%, van de kapitalistische, autocratisch politieke elite in de echte wereld. Zij die zich in een vastgelopen, corrupt systeem tot supermachtigen hebben geknokt. Een interessante blik dat het superhelden genre op zijn kop zet en mij opeens benieuwd maakt wie deze oneindige wrekersoorlog op het scherm gaat winnen. De kans is klein dat het slotstuk, Avengers: Endgame, de ironische, antifascistische lading van Verhoeven's Starship Troopers zal hebben. Maar wie weet kijken we over twintig jaar met een heel andere blik terug op de superhelden die al jaren onze bioscopen onveilig maken.

Die bevoorrechte eenlingen met hun onverzoenlijke, persoonlijke vendetta's, al het geweld om conflicten te beslechten en de militaristische outfits van deze Nietzscheaanse übermenschen. Het doet inderdaad steeds meer fascistisch aan. Dus het schuldgevoel wanneer je je daar, in een vlaag van escapisme, telkens twee uur aan overgeeft, kan ik me voorstellen. Better watch out who you root for!

En vergeet ook dit jaar weer niet een kijkje te nemen in Peter Stults' Universum van Gerechtigheid met Powell and Pressburger's Sweeney Todd en Neil Simon's There's Something about Mary!

de hoogste tijd voor de stemming van 2018.

VW



nr Film 2018 pt
1. Three Billboards outside Ebbing, Missouri 9
2. The Ballad of Buster Scruggs 6
3. I, Tonya 5
Roma 5
5. BlacKkKlansman 3
Call me by your name 3
Cold War 3
Der Hauptman 3
The Florida Project 3
Gräns 3
Mandy 3
Shoplifters 3
                     
nr Flop 2018 pt
1. crazy rich asians 2
a quiet place 2


... op volgorde van binnenkomst...



Remco te E.L. in V.

Top
1. Happy End

Zwarte humor op zijn best.


2. I, Tonya

Tragie and Komedie, maar waar gebeurd.


3. The Spy Gone North

Sterk koreaans spionage drama.


4. The Ballad of Buster Scruggs

Mooie en verrassende verhalen


5. Searching

Ondanks wat gaten, spannend en goed bedacht.


6. Mary and the Witch's Flower

Verbazingwekkend mooi.


7. Annihilation

Moet echt op het grote doek gezien worden.


8. Calibre

Wat zou jij doen?


9. Three Identical Strangers

Indrukwekkende docu.




Flop
1. Peppermint

Really?


2. Bird Box

It makes no sense!


3. Extinction

Ik kon het niet uitkijken.














Beek te S.

De dertien films, die ik in een onstuimig 2018 gezien heb (met 3x Liam Neeson!):



Top
1. Call me by your name

Prachtige film over de heftigheid van een eerste jeugdliefde.


2. Wildlife

Indrukwekkend drama over het uiteenvallen van een gezin door de ogen van een kind.


3. Bohemian Rhapsody

Het verhaal van de band Queen, waarbij de waarheid voor het dramatische effect wel wat verdraaid is. Echter nooit gedacht dat hier meer dan 1 miljoen Nederlandse bioscoopbezoekers op af zouden komen. De re-enactment van Queen's Live Aid performance in 1985 als emotionele finale pakt geweldig uit. Wow!


4. Mission Impossible VI: Fallout

Vond ik deel V al erg geslaagd, blijkt er in deel VI nog meer vette actie te zitten.


5. The Ballad of Buster Scruggs   [Netflix]

Zes korte verhalen, alle zes prachtig vormgegeven. Ik verloor bij verhaal drie ('Meal Ticket' met Liam Neeson en Harry Melling) mijn aandacht een beetje, maar door het hartverscheurende einde was ik weer helemaal bij de les.


6. Bird Box   [Netflix]

Spannende post-apocalyptische thriller met Sandra Bullock en John Malkovich.


7. A Star is born

Lady Gaga is toch ook van alle markten thuis.


8. BlacKkKlansman

Spike Lee is hier minder prekerig dan ik had verwacht. Adam Driver acteert weer geweldig.


9. Widows

Goede 'heist' film van Steve McQueen. Met Liam Neeson. De hype omtrent deze film vond ik wel wat overdreven.


10. The Old Man & the Gun

Robert Redford in de rol van een bankovervaller, die zich altijd als een gentleman gedraagt. Mooi afscheid van Redford, maar voor de neutrale kijker ook wel een trage en nogal saaie film.




Flop
1. La Ch'tite Famille

Soms zit je wel eens bij de verkeerde film. Een flauwe Franstalige klucht, waarbij veel woordspelingen in de Nederlandstalige ondertiteling voor mij verloren gingen.


2. The Commuter

Ongeloofwaardige actiefilm met Liam Neeson (daar is ie weer!) in de hoofdrol. Zwak script, matige CGI's.


3. I feel pretty

Ik keek uit naar deze comedy met Amy Schumer. Het viel helaas een beetje tegen.






Bollers te A.

Top
• On Body and Soul    (Ildikó Enyedi, 2017)
• Persona     (Ingmar Bergman, 1966)
• Cold War     (Pawel Pawlokiwski, 2018)
• Shoplifters     (Hirokazu Kore-Eda, 2018)
• Mandy     (Panos Cosmatos, 2018)




















Tom te A.

2018 was met 48 films voor mijn doen een een matig bioscoopbezoek jaar, hier mijn toppers in volgorde van bezichtiging:


Top
• Three Billboards outside of Ebbing, Missouri.
• Call me by your name
• The Florida Project
• Black Panther
• Lady Bird
• Under the Tree
• Mandy
• Girl
• Kom en Zie | Idi I Smotri
• The Kindergarten Teacher
• Gräns
• Shoplifters


Special mentions:
• The Shape of Water

Was wel goed maar echt niet 4 Oscars-goed.


• The Man who killed Don Quixote

Had gewoon een niet afgemaakte film (en daarmee een geweldige mythe) moeten blijven.




Marlous te A.

Dit jaar blijkt er wel een thema in mijn filmbezoek te zijn geslopen: documentaire. Van McQueen tot Studio 54, van Grace Jones: Bloodlight and Bami tot Bohemian Rapsody (ok niet helemaal docu, maar toch), ik heb ze vrijwel allemaal gezien. Verder ook heel wat makkelijke wegkijkfilms gezien en een paar ongemakkelijke...

DIt jaar niet echt tops en flops, maar eerder een lijstje "indrukwekkend" en "waar heb ik nou net naar zitten kijken?"


Indrukwekkend
• McQueen

Deze sprong er bovenuit, maar dat komt wellicht wel meer door zijn levensverhaal dan de docu zelf.


• Bohemian Rhapsody

Aangenaam verrast. Heb zelf niet heel erg veel met Queen en verwachtte er niks van, maar heb zitten gniffelen en ook zelfs een traan her en der weggepinkt. Toch indrukkende gast die Freddy..




Waar heb ik nou net naar zitten kijken?

Soms kijk je een film en ga je je steeds meer afvragen: waar zit ik nou naar te kijken? En ook na afloop weet je het niet zo goed. Wel de beste films om lang over na te bomen in de kroeg.


• Gräns

Ik zal nooit meer normaal naar een paddenstoel kunnen kijken. Wel knap hoe je aan ongemakkelijke lelijkheid kunt wennen.


• Dogman

Wat een toffe openingsscene! En dan de rollercoaster in van de voortkabbelende sul Marcello tot compleet ontspoorde 'desperate' killer Marcello... pffff. Wel mega enthousiast toen ik na de film in Adam Osdorp gewoon een Dogmanshop onder een viaduct ontdekte!




Robert te T. in C.

Top
• Roma

Ook vanwege de perfecte setting waarin ik de film heb gezien, in Den Haag met een biertje en VW, Janus en Lepaulski. Het verhaal over de ondergeschikte rol van vrouwen in verschillende maatschappelijke klassen in Mexico is subtiel verteld. Als je dit mooi vindt, ben daarna klaar om twee seizoenen van The Handmaid's Tale te kijken.


• Three Billboards outside Ebbing, Missouri

Frances Mcdormand is mijn grote vrouwelijke filmhelden. Ze doet me een beetje denken in de film aan haar rol in Olive Kitteridge, dat trouwens ook geweldig is.


• The Death of Stalin

Een van de highlights voor mij dit jaar, helaas niet gezien in de bios. In plaats van Stalin hadden meerdere politici van vandaag het onderwerp hebben kunnen zijn. Van Steve Buscemi in de rol van Khrushchev werd ik heel blij.


• The Florida Project

De jonge acteurs in deze film over kinderen opgroeiend in een omgeving van emotionele en materiele armoede, spelen mooi en naturel. Willem Dafoe is ook fantastisch in deze voor mij een van de beste films van het jaar.


• Game Night | Tag

Ik verlangde dit jaar zo naar blijmakende films, dat ik deze redelijk uitgevoerde komedies gewoon gezamelijk in mijn toplijstje heb gezet.










Barbara te A.

Ik heb veel films gezien in 2018! Welke ook alweer, ik hou geen excel lijst bij. :-)
Jeetje wat is mijn top 6!? Ik heb de top 100 gegoogled en mijn top 6 eruit gehaald, in willekeurige volgorde.


Top
1. Three billboards outside Ebbing, Missouri

Lekker rauw en prachtig.


2. Beautiful Boy

De harde realiteit van verslaving en hoe je iemand kwijt kan raken en iemand zijn eigen weg moet gaan.


3. The Wife

Een verhaal wat opbouwt en het geheim langzaam ontrafelt.


4. The Mountain

Waanzinnige shots!.


5. Maria by Callas

De muziek, het verhaal kwam erg binnen. veel Maria Callas daarna gedraaid.


6. On body and soul

Prachtige liefdes film in ene koude werkelijkheid van ene slachthuis. Het hert is er mooi in verwerkt.




Naast deze top kwam ik soms stil of verrast uit de bioscoop zoals bij; I, Tonya; Bohemian Rapsody; Bar Bahar of Shoplifters.




Henk te E.

Top
1. Searching

Het verhaal verteld door social media klinkt gimmicky maar boeit tot het einde.


2. Shoplifters

“Ik wil de film meteen nog een keer zien”, zie de wat oudere vrouw naast me in de bioscoop. Voor mij liep het beloofde fijnbesnaarde juweeltje uit op een niet-ontploft projectiel, maar bij bezinken is het toch een erg fijne film.


3. Beoning

Steven Yeun speelt het type charismatische villain waar je onbewust de kriebels van krijgt met verve.


De overige 7 in willekeurige volgorde:

• You were never really here
• Three Billboards outside Ebbing, Missouri
• I, Tonya
• Upgrade
• Roma
• Der Hauptmann
• Red Sparrow


Flop

De hooggespannen verwachtingen die uitliepen uit op teleurstelling.


• Crazy Rich Asians
• BlacKkKlansman
• A Quiet Place




Femke te H.

Ik heb welgeteld 2 films in de bioscoop gezien, een dieptepunt maar wel een top 2 dus:)



Top
1. Three Billboards outside Ebbing, Missouri

Wat fijn dat ik deze dan gezien heb! Fantastische film, omver geblazen door Frances McDormand en het originele verhaal.


2. Juliet, Naked

Verfilming van Nick Hornby. Lekker filmpje voor een druilerige zondagmiddag. Met verlopen rocker Ethan Hawke, veel muziek, een echtgenoot met een obsessie voor de rocker (deed me denken aan de guys), Rose Byrne in een leuk rolletje en een kneuterig dorp als decor.


















Guus te A.

2018, nou nou poeh poeh. Cinema van het jaar was natuurlijk Idi i Smotri (Klimov, 1985), een verpletterende, fantasmagorische ervaring, wat ben ik blij dat ik die heb gezien, een supertip van VW. Verder niet erg vlijtig naar de bioscoop gegaan (dus films als Cold War, Dogman en You were never really here gemist), wel een stel middle of the road Netflixpremières gekeken, Avengers: Infinity War (Russo Bros., 2018) twee keer (bios + vliegtuig) gezien, maar niet in de lijst opgenomen, want fascisme. Waarschijnlijk wel de meest onthullende film van het jaar, o tempora, o mores.



Top
1. Call me by your name    (Luca Guadagnino)

Guadagnino does it again, wat een unieke, spannende en tedere film. James Ivory's script is een wonder van balans, cinematografisch is alles on point, en Armie Hammer is geweldig.


2. First Reformed    (Paul Schrader)

Schraders oeuvre is er een van extremen, een film als First Reformed had ik eigenlijk niet meer verwacht. Maar wat een klap in het gezicht en een greep rond het hart. Indrukwekkend, and that includes Ethan Hawke.


3. Nanette    (Jon Olb, Madeleine Parry)

Niet echt een speelfilm, maar de ervaring was even profound als het zien van een nieuwe klassieker. Hannah Gadsby breekt zichzelf, haar vak en onze geesten open. Applaus.


4. The Sisters Brothers    (Jacques Audiard)

Nogal onverwacht deze Audiard, meer character study dan melodrama, maar wat een schitterende portretten, gelaagd en verrassend, met tragiek en diepte in elke rol. En wat een supereinde.


5. BlacKkKlansman     (Spike Lee)

Soms wat kolderiek, maar toch indringend en overtuigend. Washington en Driver zijn aan elkaar gewaagd. Uiteindelijk zeer somber stemmend.


6. Der Hauptmann    (Robert Schwentke)

Robert Schwentke? Van al die afschuwelijke Hollywoodshit? Noem het een revanche, want Der Hauptmann is een zowel bittere als hilarische knaller. Tot het einde toe verspringend van toon en veel te grappig, mein Gott.


7. Klanken van Oorsprong    (Hetty Naaijkens, Retel Helmrich)

Niet de meest oorspronkelijke documentaire en iets te laat gemaakt (veel belangrijke figuren zijn al overleden), maar ik had meerdere keren tranen in m'n ogen.


8. Overlord    (Julius Avery)

Eindelijk genre in de top 10, nazi's als zombies, what's not to like? Fast & Fun.


9. The Night comes for Us    (Timo Tjahjanto)

Volgende keer mag Iko Uwais weer de hoofdrol, verder is het weer dikke, bloederige pret in dit Indonesische slug fest.


10. The Ballad of Buster Scruggs     (Coen Bros.)

Boeh, Netflix. De Coen Brothers krijgen strafpunten voor hun beslissing om hun nieuwste alleen voor tv te maken, en voor de segmenten die eindigen als shaggy dog. Maar het verhaal over de indianen en de jonge vrouw is een doozy.





(Waarom is dit rijtje aaaltijd zo gedachteloos en vlot te maken?)


Flop
• Den of Thieves    (Christian Gudegas)

Wat een teleurstelling.


• Crazy Rich Asians    (Jon Chu)

Wat een zelfhaat.


• Christopher Robin    (Marc Forster)

Wat een rotstreek.


• The Apostle    (Gareth Evans)

Wat een tease.


• Maria by Callas    (Tom Volf)

Wat een spit in the face van die arme, geweldige Callas.



Harley te H.

Top
• Three billboards outside Ebbing, Missouri

Fantastische personages in een lekker absurdistisch verhaal.


• Roma

Prachtige schets van het echte leven. Zonder opsmuk, het einde past helemaal.


• Que dios nos perdone

Deed qua sfeer een beetje denken aan dat andere Spaanse opsporingsdrama: La Isla Minima. Deze film scoort iets minder.




Flop

Niets gezien dat zo slecht was dat het gedegradeerd dient te worden tot een flop, of het moet het zesde seizoen van House of Cards zijn.






Film Top 20XX:
Top 2018 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2018 ons bracht.
Top 2017 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2017 ons bracht.
Top 2017 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2016 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2016 ons bracht.
Top 2016 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2015 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2015 ons bracht.
Top 2015 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2014 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2014 ons bracht.
Top 2014 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2013 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2013 ons bracht.
Top 2013 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2012 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2012 ons bracht.
Top 2012 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2011 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2011 ons bracht.
Top 2011 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2010 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2010 ons bracht.
Top 2010 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2009 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2009 ons bracht.
Top 2009 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2008 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2008 ons bracht.
Top 2008 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2007 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2007 ons bracht.
Top 2007 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2006 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2006 ons bracht.
Top 2006 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2005 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2005 ons bracht.
Top 2005 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2004 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2004 ons bracht.
Top 2004 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2003 - VW en LePaulski's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2003 ons bracht.
Top 2003 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2002 - VW en LePaulski's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2002 ons bracht.
Top 2002 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2001 - VW en LePaulski's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2001 ons bracht.
Top 2001 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.
Top 2000 - VW en LePaulski's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2000 ons bracht.
Top 2000 lezers poll - Het onverbiddelijke oordeel van de lezers.

Home

© vw & lepaulski 1999-2019